Chimamanda Ngozi Adichie, pisarka, feministka

Nigeryjska prozaiczka, dramatopisarka, eseistka i aktywistka w obszarze praw kobiet i problemów rasowych. Feministka.

Chimamanda Ngozi Adichie wychowała się jako jedna z szóstki rodzeństwa w dobrze sytuowanej rodzinie. Jej ojciec był profesorem, natomiast matka pracowała w strukturach administracyjnych szkoły wyższej – była pierwszą kobietą na takim stanowisku w ich regionie. Rodzina Chimamandy należy do grupy etnicznej Igbo, jednej z trzech największych w Nigerii i jednej z najliczniejszych w całej Afryce, co ze względów politycznych miało ważne konsekwencje w jej życiu.

Po zdobyciu podstawowego wykształcenia Adichie rozpoczęła swoją drogę akademicką na wydziale medycyny i farmacji Uniwersytetu Nigeryjskiego. Przed ukończeniem dwudziestego roku życia zrezygnowała z tej ścieżki naukowej na rzecz wyjazdu do Stanów Zjednoczonych i podjęcia tam studiów humanistycznych. Przez kilkanaście kolejnych lat, w ramach stypendiów, kształciła się w zakresie nauk politycznych, twórczego pisania oraz afrykanistyki na najlepszych amerykańskich i europejskich uczelniach. Do tej pory kontynuuje karierę badaczki i wykładowczyni.

Pierwszy utwór literacki – dramat For Love of Biafra – opublikowała w 1998 roku, jednak prawdziwe uznanie i rozgłos przyniosła jej powieść Fioletowy hibiskus (2003). W kolejnych latach pisała opowiadania dla czasopisma The New Yorker oraz wydała kolejne trzy powieści. Teksty Adichie opowiadają przede wszystkim o emigracji, realiach życia we współczesnej Nigerii, tamtejszych relacjach społecznych i rodzinnych, a także trudnych wyborach i doświadczeniach, z którymi mierzą się młodzi Afrykańczycy.

Feminizm

Pisarka sięga także do wątków historycznych, akcja powieści Połówka żółtego słońca rozgrywa się w okresie toczącej się w latach 60. nigeryjskiej wojny domowej.

Powieści i opowiadania Chimamandy przetłumaczono na ponad trzydzieści języków. Jej twórczość wielokrotnie nagradzano, między innymi w konkursach: Orange Prize, Commonwealth Writers’ Prize, David T. Wong International Short Story Prize, International Nonino Prize, National Book Critics Circle Award, PEN Pinter Prize.

Chimamanda jest zdeklarowaną feministką i łączy swoją literacką twórczość z aktywizmem, co znajduje wyraz w jej dwóch tomach esejów, które wpisały się w ruch #MeToo. Opublikowana w 2017 roku książka Kochana Ijeawele albo manifest feministyczny w piętnastu wskazówkach to tekst poświęcony życiowym rozważaniom na temat sposobów wychowywania córek na silne i niezależne kobiety oraz refleksji nad tym, co oznacza bycie kobietą we współczesnym świecie.

Trzy lata wcześniej Adichie wydała skierowany do kobiet i mężczyzn esej Wszyscy powinniśmy być feministami, w którym obala stereotypy, jakie narosły wokół feminizmu oraz uświadamia problemy związane z płcią kulturową. W 2015 roku w Szwecji przeprowadzono akcję, w ramach której każdy szesnastolatek i szesnastolatka otrzymali swój egzemplarz tekstu. Do popularyzacji komunikatu Chimamandy dołączyła się także Beyoncé, wykorzystując w singlu Flawless fragmenty przemówienia pisarki z konferencji TedxEuston.

Wszyscy powinniśmy być feministami

Autorka wielokrotnie odwołuje się do tzw. czarnego feminizmu i podkreśla, że doświadczeniem czarnych kobiet jest zawsze podwójna dyskryminacja: z powodu płci oraz rasy. Chimamanda Adichie przykłada również dużą wagę do poszerzenia społecznej świadomości na temat podświadomych uprzedzeń wobec obcych kultur i ras oraz fałszywych przekonań o nich. Opowiada o tym między innymi w wykładzie The danger of a single story, który w formie video jest często wykorzystywany przez trenerów z zakresu edukacji globalnej jako element prowadzonych przez nich warsztatów. 

Adichie bardzo świadomie buduje swój medialny wizerunek jako feministka, aktywistka i pisarka. Sukcesywnie wzmacnia własny autorytet i na bieżąco komentuje wydarzenia społeczne oraz polityczne. Nie zapomina przy tym o podkreślaniu swojej popularności w świecie literackim. Między innymi zdaje instagramowe relacje z wizyt na targach książek w różnych zakątkach świata. Można uznać ją zarówno za kobietę sukcesu, jak i jedną z największych ikon współczesnego feminizmu.

Tekst: Aleksandra Szeweła

Źródło: Chimamanda.com/

Zależy nam, aby nasze teksty były jak najwyższej jakości. Jeśli znajdziesz jakikolwiek błąd, napisz do nas: Ifem.pl@protonmail.com.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.